Kukri

Podstawowe informacje

PochodzenieNepal

Rodzaj broniNóż

Sposób działaniaSieczna

Sposób trzymaniaJednoręczna

MateriałStal, Róg i kość

Okres użyciaŚredniowiecze, Współcześnie

Pierwotne przeznaczenieSamoobrona cywilna i pojedynek, Broń wojskowa

Kto ją nosiłPiechota

Długość40–45 cm

Waga450–900 g

O broni

Kukri, nepalsku khukuri, to nóż lub krótki miecz o silnie wygiętym ostrzu, który powstał na subkontynencie indyjskim i jest narodową bronią Nepalu. Najstarsze wzmianki o jego użyciu sięgają VII wieku; do najstarszych zachowanych egzemplarzy należą noże Drabyi Shaha z około 1559 roku w Muzeum Narodowym Nepalu w Katmandu. Forma mogła wywodzić się z domowych sierpów, według innej hipotezy ze starohinduskiego miecza nistrimsa, być może wywodzącego się z greckiego kopisu z czasów Aleksandra Wielkiego. Kukri do codziennego użytku ma łącznie 40-45 cm, ostrze 26-38 cm, i waży około 450-900 g. Dzisiejsze ostrza często kuje się ze stali sprężynowej, czasem z wyrzuconych zawiesień ciężarówek. Rękojeść jest zwykle z twardego drewna lub z rogu bawoła wodnego i klejona żywicą laha. W ostrzu jest charakterystyczne wcięcie cho w kształcie cyfry 3. Pochwa niesie też mały nóż karda i nienaostrzony chakmak do polerowania ostrza. Każdy żołnierz Gurkha otrzymuje dwa kukri, ceremonialny (Service No. 1) i treningowy (Service No. 2). Nóż jest na wyposażeniu brytyjskiej Brygady Gurkhów, policji Singapuru i indyjskich jednostek, na przykład Assam Rifles. Wytwarzanie kukri tradycyjnie dziedziczy kasta Bishwakarma Kami. Najbardziej znany mit wokół noża mówi, że ostrze wyciągnięte do walki musi przelać krew, zanim wróci do pochwy. W powieści Drakula (1897) Brama Stokera Jonathan Harker przecina Drakuli gardło właśnie swoim kukri.

Części broni

• Ostrze — cho

Pielęgnacja

• Pielęgnacja głowni ze stali i żelaza