Kordelas
Inne nazwy: naval cutlass
Krótka, szeroka szabla morska z prostym lub lekko zakrzywionym ostrzem i muszlowym jelcem, broń abordażowa, którą marynarka USA trzymała w służbie do 1949 roku.
Podstawowe informacje
O broni
Słowo cutlass powstało w angielszczyźnie XVII wieku z francuskiego coutelas, którym w XVI wieku określano jednosieczne ostrze średniej długości, podobne do maczety. Jest to krótka, szeroka szabla lub miecz sieczny z prostym lub lekko zakrzywionym, naostrzonym ostrzem o długości 71-81 cm; w wariancie zwanym leadcutter ostrze sięgało około 91 cm. Rękę chroniły jelce muszlowe, półkoszowe lub rozgałęzione. Cutlass był na tyle mocny, by przeciąć grube liny, gęste żaglowe płótno i gęstą roślinność, a zarazem na tyle krótki, by nadawał się do walki wręcz przy abordażu, w takielunku lub pod pokładem. Do opanowania wymagał mniej treningu niż rapier czy szpada. Nosili go marynarze, piraci i korsarze; w wyposażeniu miały go brytyjska Royal Navy, marynarka USA i londyńska policja metropolitalna. Po początku lat 30. XX wieku był używany w szkoleniu z bronią już tylko rzadko. Brytyjska Royal Navy ustaliła w 1936 roku, że będzie służyć już tylko przy ceremoniach. Marynarka USA trzymała go w wyposażeniu do 1949 roku; ostatnim nowo wprowadzonym modelem był M1917.