sponton
Inne nazwy: espontoon
Krótka pika o długości około 1,8-2,4 m z parą bocznych ostrzy przy szpicu, odznaka oficerów i sierżantów XVII-XIX wieku, noszona do dziś podczas ceremonii.
Podstawowe informacje
O broni
Sponton to europejska broń drzewcowa, którą jako pierwsi mogli używać Włosi. Noszono go powszechnie od połowy XVII do początku XIX wieku. Mierzył około 1,8-2,4 metra, więc znacznie mniej niż pika ze swoimi 4,3-4,9 metra. Głowica miała zwykle po każdej stronie parę ostrzy lub wypustek, przez co przypominała wojskowe widły lub trójząb. W brytyjskiej armii oficerowie nosili sponton jako odznakę rangi do 1786 roku. Sierżanci mieli halabardę do 1792 roku, gdy zastąpiła ją pika sierżancka, również sponton. W czasie wojen napoleońskich sierżanci bronili nim sztandaru batalionu lub pułku przed atakiem jazdy. Amerykańskie ustawy o milicji z 1792 roku nakazywały sponton dla oficerów, a wyprawa Lewisa i Clarka wzięła go ze sobą; w krajach zamieszkanych przez wielkie niedźwiedzie służył jako broń zapasowa. Sponton towarzyszył marszującym żołnierzom jeszcze w latach 90. XIX wieku. Do dziś nosi go tamburmajor Fife and Drum Corps armii amerykańskiej.