Khanjar
Omański sztylet z ostrzem zakrzywionym w kształcie litery J, noszony wetknięty na środku pasa; oznaka męskości i część omańskiego godła państwowego.
Podstawowe informacje
O broni
Khanjar to tradycyjny sztylet pochodzący z Sułtanatu Omanu. Holenderski podróżnik Robert Padbrugge odnotował go w 1672 roku w Maskacie, a ryty na nagrobkach w regionie Ru'us al-Dżibal pokazują go już przed końcem XVIII wieku. Ta sama nazwa oznacza też XIX-wieczny mogolski indyjski sztylet w Metropolitan Museum of Art; kształtu jego ostrza nie udało nam się ustalić w źródłach, więc nie wiadomo, czy to ten sam typ. Ostrze omańskiego khanjara ma kształt litery J i jest zagięte jak hak. Rękojeści egzemplarzy królewskich wykonywano ze złota lub srebra, zwykłych z mosiądzu i miedzi; standardem był dawniej róg nosorożca i kość słoniowa, zastępowane po międzynarodowych zakazach drewnem, plastikiem lub kością wielbłądzią. Mogolski egzemplarz w Metropolitan Museum jest ze stali, jadeitu i złota, zdobiony rubinem, szmaragdem, berylem, kryształem górskim i turkusem; mierzy 35,6 cm, z czego ostrze 23,2 cm, i waży około 397 g. Khanjar nosi się wetknięty na środku pasa, co wyraża pozycję właściciela. Na pustyni służył do polowania, oprawiania zwierzyny i cięcia lin. Wyciągnięcie go z pochwy bez rozlania krwi uchodzi za tabu; dawniej dobywano go tylko dla zemsty lub w samoobronie. Khanjar uosabia męskość, władzę i autorytet. Synowie dostają go w okresie dojrzewania, i jest częstym prezentem ślubnym. Od XVIII wieku jest symbolem dynastii Al Said i widnieje na omańskim godle państwowym, na banknocie jednego riala, na znaczkach pocztowych i na budynkach rządowych.