Filmy ze sztuką Boks

Walka nakręcona w jednym nieprzerwanym ujęciu przez dwie rundy to technicznie najciekawsza scena bokserska ostatnich lat — bez cięcia nie ma gdzie ukryć nieprecyzyjności.

Boks kobiet pokazano tu jako pełnoprawny sport, nie ciekawostkę — w 2004 roku nie było to oczywiste. Film otwarcie porusza też ryzyko urazu kręgosłupa szyjnego.

LaMotta osobiście trenował Roberta De Niro i uważał go za zdolnego do walki zawodowej. Sceny ringowe nakręcono subiektywnie, od środka — dlatego działają inaczej niż transmisja sportowa.

Walka jest choreografowana cios po ciosie, nie improwizowana — dlatego jest czytelna. Sceny treningowe spopularyzowały bieganie i pracę szybkościową, które w salach bokserskich naprawdę się stosuje.

Pojedynek na okrągłym stole pokazuje wing chun w ciasnej przestrzeni, gdzie decyduje praca nóg i stabilność. Końcowa walka z bokserem to chwyt scenariuszowy, nie udokumentowane wydarzenie.